NAJAAR

Het IMF gaf ons een ‘warning shot’ over het opvangen van de kosten van de veroudering van de bevolking en van de daling van de mensen op beroepsleeftijd. Het Planbureau hing veertien dagen geleden een ontluisterend beeld op van de voorbije budgettaire jaren. Het herinnerde er mij aan dat ons land pas in actie schiet onder externe druk. Dat was zo in 1981 en in 1992. Telkens was het in een jaar van economische achteruitgang, wat maar in enkele jaren voorviel de voorbije zestig jaar. De Belgische frank fungeerde als katalysator en de Europese Unie legde ons onontwijkbare verplichtingen op. Vandaag is er niets van dit alles. De euro staat op een onwaarschijnlijke hoogte. De dollar is geen 26 fr. meer waard. Lager was hij haast nooit. Ik vraag me wel af wat we zonder de stijging van de euro echt aan koopkracht voor het land als een geheel zouden verlorenhebben. De sterke euro heeft de stijging van de olie-en energieprijzen flink afgeremd. De economische groei vertraagt tot 1.4 pct. nu tot 1.2 pct. volgend jaar, ver onder de potentiële BBP-groei van 2 pct. Geen recessie echter hoewel de werkgelegenheid in 2009 wel zal afnemen.

We zullen dus de nodige inspanningen moeten opbrengen uitgaande van eigen inzichten en overtuigingen. Het moeilijkste van alles. De sociale partners moeten meewerken. Het debat over de zgn. koopkracht is wel wat opgeklopt door de nabijheid van sociale verkiezingen. De patroons zullen er moeten mee leven dat er voor echte lastenverlagingen geen budgettair geld en in een aantal grote bedrijven hebzuchtige topvergoedingen intomen. Er zal nogal wat overredingskracht en moed nodig zijn vanwege de federale regering.

Vanzelfsprekend zal dit alles pas echt aan de orde komen na het ‘tweede pakket’ van deze vijfde staathervorming, na 15 juli dus. Meer federalisme zal evenwel niet beletten dat het gewicht van het vergrijzingsdebat op federaal vlak blijft liggen. Het najaar zal ook getekend worden door zeer moeilijke onderhandelingen over het interprofessioneel akkoord over de arbeidskostenontwikkeling voor 2009-2010. De keerzijde van koopkracht van particulieren is  concurrentiekracht van bedrijven en daar zal het over gaan.
Dat alles met de regionale en Europese verkiezingen voor de deur.

Problemen kunnen mensen soms meer bijeenbrengen dan voorspoed.