NAJAAR

Het IMF gaf ons een ‘warning shot’ over het opvangen van de kosten van de veroudering van de bevolking en van de daling van de mensen op beroepsleeftijd. Het Planbureau hing veertien dagen geleden een ontluisterend beeld op van de voorbije verloren budgettaire jaren. Het herinnerde er mij aan dat ons land pas in actie schiet onder externe druk. Dat was zo in 1981 en in 1992. Telkens was het in een jaar van economische achteruitgang, wat maar in enkele jaren voorviel de voorbije zestig jaar. De Belgische frank fungeerde als katalysator en de Europese Unie legde ons onontwijkbare verplichtingen op. Vandaag is er niets van dit alles. De euro staat op een onwaarschijnlijke hoogte. De dollar is geen 26 fr. meer waard. Lager was hij haast nooit. De sterke euro heeft evenwel de stijging van de olie-en energieprijzen flink afgeremd. De economische groei vertraagt tot 1.4 pct. nu tot 1.2 pct. volgend jaar, ver onder de potentiële BBP-groei van 2 pct. Geen recessie echter hoewel de werkgelegenheid in 2009 wel zal afnemen.

We zullen dus de nodige inspanningen moeten opbrengen uitgaande van eigen inzichten en overtuigingen. Het moeilijkste van alles. De sociale partners moeten meewerken. Het debat over de zgn. koopkracht heeft vooral een sociaal karakter i.p.v. een economisch. De gezinnen met de tien pct. laagste inkomens verloren ongeveer 1 pct. meer koopkracht dan gemiddeld voor de periode 2004-2007. De concurrentiekracht van de bedrijven is aangetast nu België een inflatie heeft van 4.5 pct. zijnde 1 pct. hoger dan het gemiddelde van de eurozone ook omdat we niet energiezuinig zijn. De bedrijven zullen er anderzijds moeten mee leven dat er voor echte lastenverlagingen geen budgettair geld. De onderhandelingen over de lonen en arbeidsvoorwaarden in het kader van het IPA 2009-2010 zullen inderdaad bijzonder moeilijk zijn.

Vanzelfsprekend zal dit alles pas echt aan de orde komen na het ‘tweede pakket’ van deze vijfde staathervorming, na 15 juli dus. Meer federalisme zal evenwel niet beletten dat het gewicht van het vergrijzingsdebat op federaal vlak blijft liggen. De verzwakte economische groei voor 2009 zal de opmaak van de begroting voor volgend jaar lastiger maken. In elk geval mogen we de achterstand in de opvang van de vergrijzingsfactuur niet verder laten oplopen. De nabijheid van regionale verkiezingen in 2009 maakt de zaak niet makkelijker