VAKANTIESPROKKELS II

We zagen enkele dagen geleden 'Brief Encounter' van David Lean. Gedraaid in 1945! Het verhaal van een onmogelijke, kortstondige, ingehouden, passionele liefde. Het deed me denken aan één van mijn lievelingsfilms 'The bridges of Madison county' van een tiental jaren geleden, van en met Clint Eastwood. De zwart-wit versie van Brief Encounter dwingt de kijker naar het wezenlijke van het verhaal te gaan, los van de prentjes die een kleurenversie kan geven. Ik zag op het net dat de film van Lean de tweede best uit de geschiedenis is na 'The Third Man', ook van vlak na de oorlog. Van Lean zag ik natuurlijk ook: Dr.Zjivago, Ryan's daughter, Lawrence of Arabia. Wie niet?

De film werd vertoond in het Flageygebouw, het vroegere oord van NIR en BRT. Rond Flagey bruist Brussel. Jongeren en oudere mensen op het plein voor de kerk. Vreedzaam. Het leven zoals het is.

Deze middag hadden we een afspraak met zuster Rachel (°1922) met wie we in november 2006 tien dagen door Rwanda trokken, van de ene school en medisch centrum naar het andere, alle initiatieven van haar in die zestig jaar in het land. In oktober vertrekt ze opnieuw om haar boederij te leiden aan het prachtige Kivumeer. Jammer genoeg kende de streek errond een felle aardbeving die veel huisjes, hutten, scholen en kerken neerhaalde. Hier weten we amper van iets daarover. Haar zus Margriet was erbij die met wijlen haar echtgenoot, Jozef het Rwanda van Rachel met alle energie steunde en steunt. een middag vol verhalen. Niet alleen herinneringen maar ook plannen. Van tachtigers! Ik dacht aan een boek waarvan mijn moeder hield: 'Moeders winnen oorlogen'.

De zomerse sfeer was wel vandaag weg. Ik haat regen. Zelfs al heeft hij iets tropicaals.