Ik keek natuurlijk naar de Olympische wegrit op de Chinese Muur ondanks de immer aanwezige dopingdreiging. Het enthousiasme van 'vroeger' is daardoor wel weggeëbd, hoewel doping toen wellicht nog sterker verspreid was dan nu, maar we wisten het niet. De terugkeer van Cancellara op het einde was fenomenaal. Destijds noemde men zo iemand een 'puncher'. Mario Aerts was uitzondederlijk sterk. Jammer genoeg kon hij de stunt van Axel Merckx in Athene niet herhalen. Ik herinner me het kippevel dat ik kreeg toen hij uit het niets toch nog brons pakte.
De Spelen zijn een droom zegt J.Rogge. Twee landen die vrolijk opstapten op de openingsceremonie zijn nu in oorlog. Rusland en Georgië. Het 'droit du sol' tegen 'le droit des personnes'. Ik lees dezer dagen de geschiedenis van Duitsland aan de hand van een boek van een gewezen buur (G.Peirs, Onkel Wilhelm, Davidsfonds of een kleine geschiedenis van Duitsland (1870-1989) , 2008). Voor de grote mogendheden het goed beseften waren ze door het spel van bondgenootschappen in een oorlog gewikkeld. Het begon met de moord in Sarajevo op de Oostenrijkse kroonprins. De Duitse keizer vernam op zijn vakantie in een Noorse fjord dat het fout liep. De Oostenrijkers hadden Servië domweg de oorlog verklaard, de Serviërs vroegen hulp aan Rusland, de Russen beriepen zich op hun akkoorden met Frankrijk en voor men het besefte was geheel Europa in oorlog.
Gisteren zagen we pater Damase terug die in de jaren negentig enkele jaren pastoor was in Sint-Genesius-Rode. Hij werd in Vlaanderen beroemd door zijn aanstekelijke lach als pastoor in Antwerpen. Een Congolees die hier missioneerde! Vijftig jaar geleden een nachtmerrie. Vlaanderen zond toen nog zijn zonen uit. Damase is nu prof aan de universiteit van Kinshasa waar mijn vader nog doceerde in 1957-1958. Ik keer zeker nog terug naar Congo na mijn bezoek op 30 juni jl. bij de viering van hun onafhankelijkheid. Bij een vorig bezoek in 2001 zag ik de universiteit terug na 43 jaar! Wat een verval van de infrastructuur. Maar ook bewondering voor de professoren die volhouden ook al zijn ze niet en/of slecht betaald. Het weerzien van die gebouwen was irreëel. Ik was terug die kleine jongen die toen plots van een dorpsschool gekatapulteerd werd in een andere beschaving. Ik telefoneerde mijn ouders vlak voor de aula waar mijn vader les gaf.
Reacties