TE OVERWEGEN

Sommigen denken dat het nieuw is dat de vaderlandse politiek verteerd kan worden door symbolische problemen. Vlak voor het uitbreken van de tweede wereldoorlog viel de regering over een communautair probleem.

Temidden de financiële stormen van vandaag deed me dit voorval nadenken:

"Dit gewijzigd kabinet werd echter onmiddellijk geconfronteerd met de zaak Dokter Martens, en zou ze niet overleven. Niettegenstaande Dr. Martens een oud-Activist was, was hij tot lid van de onlangs opgerichte Vlaamse Academie voor Geneeskunde benoemd. Deze benoeming had bij sommige groepenoud-strijders verontwaardiging gewekt en gaf op 31 januari 1939 aanleiding tot een interpellatie van de liberaal Mundeleer. Tot voldoening van de Vlamingen verdedigde Spaak de benoeming van Dr. Martens. Op 2 februari 1939 werd gestemd over de vertrouwensmotie en deze behaalde in de Kamer slechts 88 tegen 86 stemmen bij 7 onthoudingen. De regering was dank zij de ja-stemmen van het V.N.V. aan deze kleine meerderheid geraakt. Hierop trad België opnieuw in een periode van regeringscrisis.

Dit alles kon niet beletten dat de liberale ministers op 8 februari Spaak voor de keuze stelden : ofwel Dr. Martens afzetten of regeringscrisis. De volgende dag, op 9 februari bood Spaak het gezamenlijk ontslag van zijn regering aan. Het mag wel onderstreept worden dat deze regering viel over een probleem van de Vlaamse Beweging en dan nog wel over een aangelegenheid ie opklom tot W.O. I, nl. het Activisme, en op een ogenblik dat men het uitbreken van W.O. II zeer duidelijk voelde naderen. "

(Bron, Prof. Theo Luykx en Marc Platel, Politieke geschiedenis van Belgïe)