| ma | di | wo | do | vr | za | zo |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | 31 |
Heer, laat de koning delen in uw wijsheid
En zijn zoon in uw allesomvattende liefde
Hij moge uw volk rechtvaardig besturen
De armen met genegenheid leiden
Dan stroomt de vrede omlaag van de bergen
En van de heuvels de gerechtigheid
Hij zal voor ons zijn als de dauw op de velden
Als regen die mild de aarde besproeit
Rechtschapenheid zal bloeien in zijn dagen
En welvaart alom tot het einde der maanden.
Psalm 71
Op de kentering der tijden geboren,
in onze ogen nog de ondergangen
van de oude werelden die verbleken,
onze lippen geplooid ten nieuwe groet,
en in ons hart een tweedracht van verlangen
naar dromen van weleer, die wij verloren,
naar de nieuwe, wier bloesems openbreken –
zo moeten wij door bittre jaren zwerven,
het is altijd een strijd en een ontbreken:
alles in ons beweegt zich als een vloed
en somtijds zinkt het weg, alsof wij sterven.
1
Het zijn
oortjes van vlees
waar de
aarde mee luistert
naar de
muziek van het woud
over
stilte, oneindigheid
of hoe het
is als de vogels
vertrokken
zijn
ze groeien
als niemand het ziet
vroeg in de
ochtend of ’s nachts
onder
kastanjes, beuken,
in zachte
bedden van heide
en mos, op
plekken waar tussen
de bomen
het zonlicht
kan
doordringen tot in het gras
